HomeHet PlanVraag en AntwoordHet OntwerpVergelijkingNieuwsWie zijn WijContact

Blog

Column Sjoerd Mossou (AD)

03-10

Gistreren in het AD:

Discussie over de Kuip kan niet scherp genoeg zijn

Het moet ergens in de herfst van 1996 zijn geweest dat Louis van Gaal uit wilde wandelen, op weg naar het trainingsveld. Dat ging nog niet zo gemakkelijk, want dwars voor de ingang stond een enorme cateringwagen geparkeerd, met de laadklep open.

Terwijl de trainer en de voetballers stonden te wachten tot ze erlangs konden, liepen mannen in bedrijfskleding heel dure hapjes naar binnen te sjouwen. Op de drempel stond een doos met zalmfilet.
Van Gaal vertelde die anekdote ooit toen het over de moderne worsteling van Ajax ging. De diepe identiteitscrisis van ná de verhuizing uit de Meer, toen hardnekkig het gevoel groeide dat Ajax geen voetbalclub meer was. Een cateringwagen die de weg naar het trainingsveld blokkeerde; het was de essentie van het probleem in één blik gevangen.

Ik moest aan het verhaal denken toen het deze week over de Kuip ging - en hoe het nu verder moet met dat stadion. U kent de discussie inmiddels. Feyenoord pleit op economische/rationele gronden voor een fonkelnieuw stadion. Een groep beschaafde activisten vecht voor de oude Kuip, maar dan grondig gerenoveerd.

Het is een meeslepende stammenstrijd die wat mij betrefd nog heel lang mag duren, omdat sentiment en ratio zo meeslepend door elkaar heen lopen. Steeds chagrijniger worden ze bij Feyenoord van de geestdrift van de groep bijdehandjes, gesteund door een luidruchtige meerderheid.
Je ziet het Jan van Merwijk, de stadiondirecteur, denken: "Waar bemoeit dat stelletje nitwits zich mee? Hoe bestaat het dat een stel buitenstanders, met één of ander halfslachtig plannetje, de massa achter zich krijgt?"

Welnu Jan, dat zal ik je proberen uit te leggen. Het fijne aan een voetbalclub is dat een voetbalclub van iedereen is.
Dat lijkt op goedkope retoriek of gelul in de ruimte, maar dat is het niet. Het is exact wat voetbal tot een zo merkwaardige bedrijfstak maakt. Vrees niet: de club is niet alleen van de supporters, zoals het misverstand wil, maar net zo goed van de voorzitter. En van de spits. En van de sponsor. En van de plaatselijke krant.

De stadiondirecteur die denkt dat hij in alle rust aan een mooi plan kan werken voor een nieuwe Kuip is naïef, en anders wereldvreemd. Eerst zal hij de oneindige scepsis moeten overwinnen - en de achterdocht. Hij zal de opstandige menigte moeten overtuigen van zijn gelijk, want anders wordt die menigte alleen nog maar opstandiger. Wie die kunst van het communiceren niet beheerst, wordt verzwolgen.

Al die mensen die de Kuip willen redden, zijn niet alleen verstokte romantici of sentimentalisten. Ze vechten voor hun stadion, omdat ze zichzelf en elkaar willen blijven herkennen in hun voetbalclub. Die strijd is vaak ongenuanceerd, en soms ondoordacht, maar niets is erger dan onverschilligheid. Hoe scherper de discussie, des te verstandiger de oplossing.

Wie zijn club iets te achteloos overlevert aan wijze mannen in maatkostuum, loopt het risico dat er op een dag een cateringwagen voorrijdt, die de weg naar het veld blokkeert.


Wij danken:

  • Jana & fr12 voor de foto's van de huidige Kuip.
  • Robin voor het ontwikkelen van de website.
  • DPI voor de impressies van de vernieuwde Kuip.